Less is more. Ook bij web copywriting is het dé vuistregel. Immers: bezoekers beoordelen uw site niet op het volume, maar op de relevantie van uw site.

Is een dik boek beter dan een dun boek? Denk vooraf wat u moet publiceren en wat u niet hoeft te publiceren. U helpt zo niet alleen uw bezoeker, maar ook uzelf. Surfers haken af bij ellenlange webteksten met een overload aan informatie. Na 100 woorden bent u wellicht al een kwart van uw lezers kwijt. Er is nog een reden om het kort te houden: u hebt wellicht niet de tijd om heel veel webpagina’s up-to-date te houden. Kortom: ook webteksten schrijven is schrappen.

Web copywriting is iets helemaal anders dan copywriting voor advertenties, folders of brochures. Wat is het verschil? Wie surft, is op zoek naar iets specifieks. En dat wil men zo snel en gemakkelijk mogelijk vinden. Het gros van de bezoekers op uw site zoekt specifieke informatie. Ze willen die informatie zo snel mogelijk vinden – en zo snel mogelijk weer uw site verlaten. Om succesvol te zijn, moet uw website die bezoekers helpen om te vinden wat zij zoeken. Web copywriting is dus een essentiële factor voor het succes van uw site.

Veruit de meest interessante spreker op het congres van de Stichting Marketing was Dan Hill. Hij had het over het menselijke brein (waarvan het rationele deel veel jonger is dan het emotionele) en hoe dat bepaalt hoe wij communicatie verwerken. Hij vertelde over het belang van emoties – en hoe lachende foto’s erg belangrijk zijn. Nog interessant voor adverteerders: zet uw logo nooit in de rechterbenedenhoek van uw advertenties: eye-trackmetingen bewijzen dat die plek nauwelijks wordt aangedaan door onze ogen. Wedden dat net daar uw logo staat?

Interessante vaststelling in Pub van Patou Nuytemans, chief digital officer van Ogilvy & Mather:

“De consumenten besteden zowat één derde van hun mediatijd online. De adverteerders adverteren daarentegen nog lang niet één derde van hun mediabestedingen online. Dat noemen wij bij Ogilvy de ‘confidence gap’: voor het eerst in de geschiedenis van de media besteden de adverteerders hun mediacenten niet waar de consumenten hun mediatijd doorbrengen.”

Op m’n site vermeld ik een Amerikaans onderzoek van de Columbia Journalism Review. Uit het onderzoek blijkt dat het overgrote deel van de berichten in de krant is gebaseerd op persberichten. Een flink deel ervan wordt zelfs nauwelijks gewijzigd of aangevuld: persberichten komen zo in de krant.

Ik kan die bevindingen onderschrijven: vorige week nog stelde ik opnieuw vast dat in de krant precies hetzelfde verscheen wat ik in een persbericht had gezet. De kop en de zinnen werden letterlijk overgenomen. Dat kan alleen maar als het persbericht precies beantwoordt aan wat de journalist nodig heeft. En dus goed geschreven is. Zeker bij online journalisten moet het bovendien snel gaan: een goed persbericht waar geen werk meer aan is, wordt dan sneller opgenomen. 

Uw boodschap in de krant krijgen kost niet veel. Aan een persbericht schrijf ik gewoonlijk anderhalf à twee uur. Een persbericht kost u dus 97,5 à 130 euro (excl. btw).

Natuurlijk moet u nieuws te vertellen hebben…

Direct mailgoeroe Siegfried Vögele is niet dood. Meer zelfs: ook voor het online metier zijn Vögeles principes nog altijd actueel. Dat blijkt uit een presentatie die Henny Van Gerwen maakte.

Een digitaal magazine heeft zijn voordelen op het gebied van kosten, actualiteit, interactiviteit en meetbaarheid. Maar klanten raken en binden gaat beter met een gedrukt magazine. Dat blijkt uit een onderzoek van het Cendris Research Center. Volgens de onderzoekers gaat het dus niet om de keuze tussen offline en online. Digitale en gedrukte magazines zijn complementair en hebben elk hun eigen sterke en zwakke punten…

Precies op deze dag in 1872 verscheen de allereerste postordercatalogus. De catalogus – welgeteld één pagina – werd verstuurd door Aaron Montgomery Ward en bevatte 162 producten. Zowat tien jaar later telde de catalogus meer dan 200 pagina’s en bevatte hij 10.000 producten. Dankzij de catalogus konden plattelandsmensen alles kopen wat ook in de stad te verkrijgen was. Heel wat bedrijven zetten vandaag nog steeds postordercatalogi in om hun producten aan de man te brengen.

Bij het nieuwe ochtendprogramma Espresso van Klara kunnen pendelaars een miniconcert aan boord van hun wagen winnen. Presentator Thomas Vanderveken ontving gisteren de dames van Encantar. De Klara-luisteraar met het origineelste fileverhaal kreeg een liveconcert van het stemmenkwartet. In zijn wagen, om met hun zoete samenzang het fileleed te verzachten.

Ik vind het een goed voorbeeld van prima marketing. En dat nog wel uit de zachte sector. Meteen moest ik denken aan Jan Willem Sieburgh, zakelijk directeur van het Nederlandse Rijksmuseum. Hij werd in Nederland dit jaar verkozen tot marketeer of the year. Wat de man presteerde, is niet mis. Van de verbouwing van het museum maakte hij een opportuniteit: hij besloot enkel een kleine selectie van topwerken te vertonen uit één periode, de Gouden Eeuw: van meer dan 4.000 werken naar slechts 400. Ook de beschikbare oppervlakte was slechts een tiende van de normale oppervlakte. Toch trok de tentoonstelling massaal veel bezoekers aan. Sieburgh toverde nog meer opmerkelijke marketingtrucs uit zijn hoed: een samenwerking met Hema, een stunt met Damien Hirst, een magazine, een klein museum op Schiphol…

De jury was onder de indruk: “Het merk wordt bestuurd vanuit de gedachte dat het allemaal anders kan. Marketing maakt de zaak hier spannender en aansprekender en dat is toch de cruciale taak die elke marketeer in deze lastige tijden moet spelen. De marketeer moet inspireren. En dat doe Jan Willem Sieburgh als geen ander.” (Tijdschrift voor marketing, juni 2009, blz. 18)

Een tijdje geleden werd ik opgebeld door Radio Nederland Wereldomroep (RNW) om commentaar te geven op de deal tussen het het Russische staatsgasbedrijf Gazprom en Nigeria. Het samenwerkingsverband ter waarde van 2,5 miljard dollar kreeg naar verluidt de naam Nigaz. Dat is een samenvoeging van Nigeria en Gazprom. Nigaz is natuurlijk ook straattaal voor niggers – foute negers. Het is niet de eerste keer dat grote bedrijven foute merknaambeslissingen nemen. Het internet bulkt van de – al dan niet verzonnen – voorbeelden van foute merknamen. Het is voor multinationals dan ook niet gemakkelijk om een naam te bedenken die wereldwijd aanslaat en tevens neutraal is. De keuze van een nieuwe naam mag daarom niet lichtzinnig gebeuren. Met een linguïstische check kunnen foute associaties tijdig worden opgespoord. Consumenten worden daarbij gevraagd naar hun associaties bij een merknaam.